OZE w Polsce i na świecie
Do powierzchni ziemi dociera jedynie ok 50% całkowitej energii emitowanej przez Słońce . Duża część energii ulega odbiciu i rozproszeniu w atmosferze i w chmurach:
Żródło: Geotermia niskotemperaturowa w Polsce i na świecie, Jacek Kapuściński, Andrzej Rodzoch
Do najczęściej spotykanych źródeł energii odnawialnej zaliczamy energię wodną oraz pływów wodnych i falowania wody, energię uzyskiwaną z biopaliw i biogazu i biomasy, energię geotermalną, energię słoneczną i energię wiatru. W niniejszej pracy skupiłam się jedynie na trzech ostatnich typach OZE.
Udział wybranych źródeł energii odnawialnej w światowej produkcji energii elektrycznej i cieplnej (scenariusz rozwojowy, 2010, 2020 i 2030 – prognozy), znajduje się poniżej:
|
Rodzaj OZE |
Rok 2005 |
Rok 2010 |
Rok 2020 |
Rok 2030 |
|
Energia słoneczna |
0,3% |
1,5% |
7,9% |
16,1% |
|
Energia wiatrowa |
0,6% |
1,8% |
7,2% |
9,7% |
|
Energia geotermalna |
3,1% |
4,0% |
8,9% |
13,0% |
|
Udział OZE w pokryciu światowego zapotrzebowania |
13,0% |
13,8% |
21,0% |
31,0% |
(żródło: Geotermia niskotemperaturowa w Polsce i na świecie, Jacek Kapuściński, Andrzej Rodzoch ) Click here to read more.. »
Działania w zakresie efektywności energetycznej powinny być z jednakową intensywnością prowadzone w dwóch komplementarnych obszarach – możliwie szybkiej poprawy efektywności wykorzystania energii pierwotnej (poprzez wzrost sprawności urządzeń wytwórczych i preferencje dla procesów kogeneracji) oraz redukcji zapotrzebowania na energię finalną, zwłaszcza w sektorze usług i gospodarstw domowych oraz w transporcie (wymiana urządzeń i pojazdów na mniej energochłonne, termomodernizacje, budownictwo pasywne jak i racjonalizacja oświetlenia).
Kwestii poprawy efektywności należy podporządkować przyjmowane na potrzeby realizacji ww. polityki metody i technologie, w tym standardy środowiskowe i energetyczne, oraz elastyczne mechanizmy bilansowania najważniejszych emisji (CO2, SO2, NOx) – stworzy to preferencje dla instalacji o najwyższej sprawności energetycznej.
Prognoza wskazuje, że realne wydaje się osiągnięcie, w warunkach polskich, poziomu 20-30% udziału OZE w zaspokojeniu zapotrzebowania na energię finalną, co dawałoby podsektorowi OZE udział porównywalny z innymi źródłami zaspokajania potrzeb energetycznych i sprzyjałoby powstawaniu krajowych miejsc pracy, a także stanowiłoby zasadniczy krok na drodze „równoważnia” energetyki polskiej i zapewniania długofalowego bezpieczeństwa energetycznego umożliwiając jednocześnie znaczące ograniczenia wykorzystywania zasobów nieodnawialnych paliw kopalnych. Jednak warunkiem osiągnięcia takiego poziomu pokrycia potrzeb energetycznych kraju jest utrzymanie w silnych ryzach wzrostu zapotrzebowania na energię finalną, zwłaszcza na energię elektryczną, przy jednoczesnym maksymalnym wykorzystaniu potencjału „energetyki odnawialnej”.